|
Świtaź |
|
Największe jezioro na Ukrainie, leżące Pojezierzu Szackim. Posiada powierzchnię 27,5 km2, a głębokość sięga do 58,4 m.
Jezioro jest pochodzenia krasowego i dzięki wybitnym walorom widokowym oraz bogatej faunie stanowi jedno z najbardziej atrakcyjnych miejsc Ukrainy. Poprzez jeziora Łukie i Kopajówkę posiada odpływ do Bugu. Nad brzegami jeziora usytuowane są obiekty turystyczne: pensjonat "Szackie Jeziora” oraz sanatorium „Leśna Pieśń”.
|
|
Czytaj całość
|
|
|
Szacki Narodowy Park Przyrody |
|
– park utworzony w 1983 r. na powierzchni 32,5 tys. ha w północno-zachodniej części Ukrainy. Chroni charakterystyczne dla Polesia tereny wodno-bagienne o znacznym zalesieniu (34,6% powierzchni).
|
|
Czytaj całość
|
|
|
Sokal |
|
Nadbużańskie Sanktuarium Madonny. Centrum miasta zajmuje kościół parafialny, w którego sąsiedztwie stoi zbudowany na początku XX w. ratusz.
|
|
Czytaj całość
|
|
|
Żółkiew |
|
|
Jedno z najciekawszych miast poza Lwowem w całej Galicji Wschodniej jak też rejonie ukraińskiego Roztocza położone nad rzeką Świną. Od 1994 r. posiada status państwowego rezerwatu historyczno- archeologicznego głównie z powodu renesansowego układu urbanistycznego z okresu lokacji.
|
|
Czytaj całość
|
|
|
Łuck |
|
 widok na zamek Lubarta - miasto leżące w zachodniej części Ukrainy nad rzeką Styr. Jest głównym ośrodkiem administracyjnym w obwodzie wołyńskim. Jednym z najstarszych miast Wołynia, wzmiankowane od 1085 r. Początkowo w granicach księstwa kijowskiego, następnie włodzimiersko-wołyńskiego i halicko-wołyńskiego.
|
|
Czytaj całość
|
|
|
Zabłocie |
|
|
Duża wieś z drewniana cerkwią z 1795 r. Własność Krasickich i następnie Szostakowskich. Na wschód od miejscowości leży jezioro Tur (powierzchnia 11 km2).
|
|
|
Włodzimierz Wołyński |
|
|
Miasto nad Ługą, liczący obecnie ok. 41 tys. mieszkańców. Jeden z najstarszych grodów ruskich, założony prawdopodobnie w II poł. X w. Stolica księstwa włodzimiersko-wołyńskiego i siedziba biskupstwa prawosławnego. Ważny ośrodek handlowy.
|
|
Czytaj całość
|
|
|
Turzysk |
|
|
Miejscowość nad Turią, wzmiankowana w XI w. W 1205 r. zniszczona przez Litwinów i Jadźwingów. W 1366 r. przyłączona do Polski jako królewszczyzna. W wiekach następnych własność Sanguszków, Zasławskich, Lubomirskich, Ossolińskich, Moszyńskich, Szembeków i Orzeszków. Na początku XVIII w. powstał barokowy kościół fundacji księżnej Teofili Lubomirskiej.
|
|
|
Ratno |
|
Miejscowość należąca od XIV w. do ziemi chełmskiej. Do dzisiaj przetrwały pozostałości dawnego zamku starostów oraz kościół p.w. Świetego Krzyża z 1784 r. oraz cerkiew p.w. narodzenia Bogarodzicy z 1793 r.
|
|
|
Łuków (Maciejów) |
|
|
Miejscowość dawnej ziemi chełmskiej, siedziba rodu Maciejewskich, którzy wznieśli tu zamek i lokowali miasto w 1557 r. Kolejni właściciele Miaczyńscy, na początku XIX w. w miejscu zamku wybudowali klasycystyczny pałac, otoczony parkiem angielskim. Maciejewscy ufundowali natomiast renesansowy kościół św. Anny, zdewastowany po II wojnie światowej.
|
|
Czytaj całość
|
|
|
Luboml |
|
|
Miasto należące od 1366 r. do ziemi chełmskiej i siedziba starostwa grodowego. W 1659 r. nadany dożywotnie hetmanowi kozackiemu Iwanowi Wyhowskiemu. Pod koniec XVIII w. dobra zakupili Braniccy i wznieśli rezydencję z pałacem i parkiem. W 1870 r. Luboml przejął rząd carski.
|
|
Czytaj całość
|
|
|
Kowel |
|
|
Miasto nad Turią, wzmiankowane w 1 poł. XIV w. W XIV w. włączone do Litwy, a po unii lubelskiej do Korony. Własność Sanguszków, nabyta przez królową Bonę i przekształcona w siedzibę starostwa niegrodowego. W 1518 r. Kowel otrzymał prawa miejskie.
|
|
Czytaj całość
|
|
|